Nieuws

Nieuwsbericht 11

– geen inloopspreekuur tijdens carnavalsvakantie 2017  

Nieuwsbericht 10

– Op 19 en 26 oktober 2016 is er geen spreekuur in Millingen aan de Rijn  –  

Nieuwsbericht 9

GRATIS ADVOCAAT-MEDIATOR INLOOPSPREEKUUR voor uw juridische problemen :

       -Woensdag van 9.30 uur tot 11.30 uur in DEN IENLOOP (KULTURHUS) – aan Heerbaan 115 te Millingen aan de Rijn in het oude gemeentehuis

oktober 2016

Nieuwsbericht 8

COLUMN in wijkkrant Nijmegen Oost  geschreven door mr. Michaëla B.M. Kaaij  uitgave juli 2016

Ik en de boef op de Via Gladiola

Eindelijk weer een mogelijkheid om naar de maandelijkse borrel van de wijkkrant op vrijdag te gaan. Mijn werkkamer aan de Via Gladiola ruim ik op. Ik zoek een sleutel. Ligt niet op het vaste plekje. Wat heb ik met die sleutel gedaan? In mijn tas gestopt? Ik kijk en overzie de inhoud niet. Gooi de inhoud van mijn tas dan maar op mijn bureau. Nog steeds kan ik die ene sleutel niet vinden. Ik denk terug. Wat heb ik zojuist allemaal gedaan? Ik loop naar postbusje, waarin ik post voor de koerier had gedeponeerd. Per abuis daar in gedaan? Nee. Vervolgens naar keuken en container in het gebouw. Nee , ook daar ligt die sleutel niet. Enigszins geïrriteerd loop ik terug.

De glazen tussendeur wil ik openen op weg naar mijn werkkamer. Een jongen aan de andere kant van die glazen deur wil juist mijn kant op naar buiten. Ik heb hem goed op mijn netvlies staan. Ik ken hem niet. “Ik ben naar het toilet gegaan , dat mag toch wel?”, hoor ik die jongen zeggen. Wat verrast kijk ik hem aan. Ik stamel wat. Op het moment dat die jongen mij voorbij loopt, realiseer ik mij dat mijn werkkamer openstaat en de inhoud van mijn tas zo voor het grijpen ligt. In een oogopslag zie ik dat mijn mobiel en portemonnee weg zijn. Terug de hal in naar de buitendeur. Jongen natuurlijk verdwenen. Ai Ai Ai, wat dom van mij.

De jongens van een reclamebureau, in het zelfde gebouw werkzaam, zijn zeer behulpzaam. Mobiel en vele pasjes uit mijn portemonnee laten blokkeren. Mijn rijbewijs is ook foetsie. Een bank geeft aan dat de boef al contactloos gepind heeft bij een Coöp om 17.40 uur en om 17.46 bij een AH filiaal. Iemand stelt voor om langs die supermarkten te gaan om camerabeelden te bekijken. Een supermarkt doet mee en ja hoor daar zie ik de boef. Ik herken hem direct aan oorringetje en tasje, ook al heeft hij plots een blauwe pet en blauw jasje aangetrokken. Hij pint daar twee keer contactloos, is boven de 18 jaar want hij kocht sigaretten en moest zijn ID laten zien. Iemand maakt voor mij een foto van de boef op camerabeeld. De borrel uiteraard geheel gemist.

Dagen daarop veel geregel met instanties en aangifte gedaan bij politie, vooral vanwege diefstal rijbewijs. Opnieuw is iedereen zeer behulpzaam.

Ruim een week later als ik alle nieuwe pasjes binnen heb, belt de koster van een kerk. Op het dak bij de kerk was een portemonnee gevonden met al mijn pasjes behalve van die ene bank. Mij gegoogled en zo kwam de koster bij mij terecht. De schade viel achteraf mee.

Van die diefstal was ik wel enige dagen geïrriteerd en zelfs boos. Ik voelde me een slachtoffer. Ik was even mijn eigen cliënt.

Boodschap voor de komende VIERDAAGSE en vakantieperiode: let op zakkenrollers!

Nieuwsbericht 7

COLUMN in wijkkrant Nijmegen Oost  geschreven door mr. Michaëla B.M. Kaaij  uitgave juni 2016

Fascinerende stilte

Hoe interessant blijft het toch om in een volstrekt nieuwe situatie terecht te komen. Enerzijds heb ik een verwachting en anderzijds wil ik mij laten verrassen door het moment. Zo loop ik het gebouw binnen. Op weg naar het bedrijf waar twee nieuwe cliënten op mij zitten te wachten. Ik ken alleen hun namen en weet dat ze doof zijn.

In de wachtkamer zitten twee mensen en ik spreek ze aan. Door hun gebarentaal realiseer ik mij dat dit mijn cliënten zijn. Ik glimlach, want gebarentaal beheers ik niet. Ik ga op zoek naar een horende.

Snel gevonden en zo beland ik met de cliënten, gebarentolk en een hulpverlener in een spreekkamer. Ik vraag aan de tolk hoe zij wil werken. De gebarentolk is kundig en de hulpverlener behulpzaam.

Ik vergis mij regelmatig. Ik stel vragen of maak een opmerking als ik cliënten niet begrijp. Ik word dan volledig genegeerd door hen. Begrijpelijk, want ze horen en zien mij niet als ze druk met gebaren met elkaar communiceren. Wel een vreemde gewaarwording. Af en toe hoor ik een geluid. Ik wil de aandacht van cliënten. Hoe? Ik steek mijn vinger op en ja hoor dat werkt.

Ruim twee uur lang concentreer ik mij zeer op het non-verbaal gedrag van cliënten en communiceer via de tolk, die naast mij zit. Het is vermoeiend, doch goed te volgen. Van gezicht en houding valt veel te lezen en te begrijpen. Weinig woorden en vele gebaren. Het kan allemaal.

Veelvuldig ervaar ik een stilte in woord en geluid. Toch gebeurt er van alles door de gebaren. Fascinerend hoe non verbale communicatie die stilte kan vullen.

Nieuwsbericht 6

COLUMN in wijkkrant Nijmegen Oost  geschreven door mr. Michaëla B.M. Kaaij  uitgave mei 2016

Het kan dus wel

Partijen gaan van elkaar scheiden. Het is een modelechtscheiding. Zij kunnen nog goed met elkaar praten. Ze spreken een goede zorgregeling af voor hun jonge kinderen. De kinderen zien paps en mams bijna evenveel. De gezinswoning wordt te koop gezet. De man kan tot de verkoop in deze woning blijven en de vrouw huurt een tijdelijke woning. Zo wonen partijen vlak bij de school van de kinderen. Dit gaat een aantal jaartjes goed.

Dan komt er een kink in de kabel. De woning wordt maar niet verkocht en de man begint stelselmatig achter te lopen met de hypotheekbetaling. De hypotheekbank zit achter partijen aan, maar elke keer lukt het de man weer om de hypotheekachterstand af te lossen. Soms met behulp van de vrouw.

De vrouw begint hier genoeg van te krijgen. De vrouw eist financiële garanties van de man, zodat er nooit meer een hypotheekachterstand komt en anders moet de man uit de oude gezinswoning vertrekken. Zij wil in dat geval terugkeren naar deze woning en er blijven wonen totdat de woning is verkocht. Immers de vrouw kan wel garanderen om de maandelijkse hypotheeklasten op tijd te voldoen. De man krijgt veertien dagen om uit de woning te vertrekken. De man protesteert.

Over en weer vallen harde woorden en advocaten komen in beeld. De door de man aangeboden mediation wordt door de vrouw afgewezen. De vrouw start een kort geding. De man voert verweer. Op de kort geding zitting worden de (juridische) standpunten van partijen breed uitgemeten. Uiteindelijk vraagt de rechter of partijen nog de gang op willen om te bezien of een minnelijke schikking nog mogelijk is.

Partijen komen tot een schikking. De schikking komt hierop neer dat de man na drie maanden hypotheekachterstand door de vrouw aangezegd kan worden om uit de oude gezinswoning te vertrekken en zijn vertrek dient uiterlijk zes weken na haar aanzegging plaats te vinden. Vrouw blij, man blij. Kennelijk was hiervoor een kort geding nodig.

Bewonderenswaardig hebben partijen in hun hoedanigheid van ex-partners hun heftig woningconflict volstrekt gescheiden kunnen gehouden van hun ouderlijke positie. Dezelfde dag zitten partijen weer samen in de auto op weg naar een afspraak bij een zorginstantie in verband met een problematiek van een van hun kinderen.

Nieuwsbericht 5

COLUMN in wijkkrant Nijmegen Oost  geschreven door mr. Michaëla B.M. Kaaij  uitgave april 2016

Spaarzegels

In een supermarktje in een dorpje zit al jaren achter de kassa een jongeman. Ik noem hem de kassajongen. Hij maakt makkelijk contact met klanten en de klanten zijn dol op hem. Ook de supermarktbaas.

Deze kassajongen wil trouwen met zijn vriend en hij spaart voor de inrichting van een nieuwe keuken. Bij een nieuwe keuken horen ook nieuwe spulletjes.

Toeval wil dat het supermarktje een spaaractie start voor … jawel: keukenspulletjes. Bij iedere besteding van € 10,00 aan boodschappen krijgt de klant gratis een spaarzegel. De kassajongen wil meedoen met die spaaractie. Voortaan doet hij al zijn eigen boodschappen in het supermarktje. Zo spaart hij vele keukenspulletjes bij elkaar.

Maar hij niet alleen, ook zijn vaste klanten sparen voor hem. Deze klanten schenken na betaling van hun boodschappen hun spaarzegels aan de kassajongen. De kassajongen stopt de geschonken zegels weg in zijn broekzak. Dit gebeurt allemaal bij de kassa.

De supermarktbaas wil dat niet. De baas en kassajongen voeren een gesprek. Het gaat van kwaad tot erger. De kassajongen krijgt ook nog even diefstal van andere spaarzegels naar zijn hoofd geslingerd. Verdere gesprekken leiden niet tot begrip, maar tot toename van de spanning tussen partijen. Een onwerkbare situatie ontstaat.

Te laat schakelen partijen een advocaat in. Resultaat : einde dienstverband met vergoeding voor werknemer. Twee verliezers. Jammer!

Voorzetting dienstverband had er in kunnen zitten als de supermarktbaas en kassajongen na hun eerste confrontatie over de spaarzegels met een arbeidsmediator hun gesprekken hadden gevoerd. Had twee winnaars kunnen opleveren. Een gemiste kans!

Nieuwsbericht 4

COLUMN in wijkkrant Nijmegen Oost  geschreven door mr. Michaëla B.M. Kaaij  uitgave maart 2016

Op locatie

Net op bezoek geweest bij een cliënt die gedwongen opgenomen is in een GGZ instelling wegens suïcide poging. Lopend door de gang hoor ik iemand met grote uithalen mijn voor- en achternaam brullen. Ik kijk om en herken een oud cliënte. Weer hier?

Breed lachend komt ze op mij af. Ik mag naar huis, schreeuwt ze. Ze danst en maakt enkele pirouetjes. Hoe zie ik er uit, vraagt ze. Ze draagt een zwart colbertje op een witte zomerbroek, midden in de winter. Prachtig! Ze lacht.

Met haar gezicht komt zij plots heel dicht bij mijn gezicht. Je hebt mijn laatste email niet beantwoord, zegt ze dreigend. Als je onzin schrijft, reageer ik niet en dat weet je. Ze giert het uit. Ze komt weer met haar gezicht dicht bij mij. Ze laat haar blinkende witte tanden zien. Ik heb rode bietjes gegeten. Zie je nog wat roods? Ze wacht niet op mijn antwoord. Ze danst weer vrolijk een rondje. Je bent nog steeds druk, zo te zien, reageer ik.

Ik mag naar huis, ik mag naar huis, roept ze, terwijl ze rondjes blijft draaien. Ze ratelt door. Ben je al verhuisd, vraag ik. Ja. Waar naar toe? Gaat je geen donder aan, is haar antwoord. Dan niet… Ze noemt toch de plaats. Ik heb nu een andere advocaat. Ze is net zoals jij. Ik was bij je kantoor langs geweest. Je bent verhuisd naar een klooster! Is geen klooster, zeg ik.

Ze huppelt met me mee door de gang naar de deur. Ik onthoud je, ik onthoud je, ik houd je in de gaten, roept ze zangerig alsof ze een versje opdreunt. Je zit in mijn geheugen en ze wijst naar haar hoofd. Als een begeleider voor mij de glazen deur van de gesloten afdeling opent, blijft mijn oud cliënte achter.

Ik loop naar de hal van het gebouw. Achter mij hoor ik getik. Weer mijn oud cliënte. Ze staat nog steeds achter die voor haar gesloten glazen deur. Ze lacht en zwaait enthousiast. Ik zwaai terug.

Nieuwsbericht 3

COLUMN in wijkkrant Nijmegen Oost  geschreven door mr. Michaëla B.M. Kaaij  uitgave februari 2016

Een zaak met een onverwachte wending

Ouders gaan uit elkaar. Vader keert terug naar zijn land van herkomst. Moeder blijft met de kinderen in Nederland achter. De kinderen houden contact met vader via telefoon en skype. Moeder stimuleert de kinderen hierin. Vader vraagt de kinderen bij hem thuis. Moeder is van goede wil. Zij brengt de kinderen naar vader in het buitenland en haalt ze ook weer op. Dit gaat enige tijd goed. Vader vraagt meer. Moeder geeft toe voor de kinderen. Plots eist vader de kinderen ook buiten de schoolvakanties bij hem thuis. Moeder weigert. Vader accepteert dit niet.

Totaal onverwacht haalt vader fel uit naar moeder. In emails en op sociale media begint hij een lastercampagne : voortdurend negatieve uitlatingen over moeder en dreigementen naar moeder en kinderen. Moeder zou zelfs de kinderen ernstig mishandelen.

Door het delen hiervan op sociale media halen vreemden het in hun hoofd om de ramen van de woning van moeder te bekogelen met huisvuil. De kinderen worden aangesproken op straat en op school, zijn angstig en slapen slecht. Moeder is niet meer in staat om te werken. Moeder en kinderen duiken onder. Er ontstaat een cisissituatie. Zo ernstig dat politie, bureau jeugdzorg en de raad van kinderbescherming zich ermee bemoeien. Onderzoek vindt plaats, waaruit blijkt dat moeder een goede moeder is. Moeder biedt de kinderen een stabiele en veilige opvoedomgeving.

Ondanks herhaalde bemiddelingspogingen houdt vader niet op. Dit resulteert uiteindelijk in een verzoek van moeder om gezagswijziging te vragen. De rechter gaat mee in haar verzoek.

In plaats van een uitgebreide omgangsregeling met de kinderen, krijgt vader geen enkele omgangsregeling. Hem wordt zelfs het ouderlijk gezag over de kinderen door de rechter ontnomen. Moeder krijgt alleen het gezag over de kinderen. Zelfs het verzoek van vader om moeder te verplichten vader te voorzien van informatie over de kinderen wordt afgewezen.

Vader wilde alles en kreeg niets. Hij verloor het belang van de kinderen uit het oog.

Nieuwsbericht 2

COLUMN in wijkkrant Nijmegen Oost  geschreven door mr. Michaëla B.M. Kaaij  uitgave januari 2016

-Huurder let op je zaak-

Jonge man droomt van een eigen galerie vol kunst. Hij huurt een atelier. Het komt niet van de grond, want de man kan een fulltime baan krijgen en een snelle promotie. De man wil er weer van af. Op een begrafenis komt de man een kennis tegen, die het atelier in huur wil overnemen. De verhuurder geeft toestemming. Het nieuwe huurcontract wordt getekend in de maand november en de kennis zal in de maand december huurder zijn van het atelier.

Man geeft alvast in november de sleutel van het atelier aan die kennis. Hiervoor is echter geen toestemming aan de verhuurder gevraagd. En dit gebrek aan toestemming zorgt voor een drama.

Wat is aan de hand? Eind november, een paar dagen vóór de huurderswisseling doet de politie een inval in het atelier. Een hennepkwekerij wordt opgerold. De kennis heeft de man belazerd. De kennis bekent schuld. De man weet van niets. Strafrechtelijk wordt de kennis vervolgd. De man niet.

Civielrechtelijk ligt het anders. Verhuurder vordert van de man betaling van een (gematigde) contractuele geldboete van € 10.000,00. De man wordt verweten dat hij zich niet als goed huurder heeft gedragen. Immers de man is en blijft aansprakelijk voor gedragingen van die kennis in het atelier, zolang de man huurder is en dat is in dit geval tot 1 december. De man trok aan het kortste eind.

Deze zaak had heel anders kunnen uitpakken als de man met toestemming van de verhuurder in november de sleutel van het atelier aan die kennis had mogen afgeven.

Wat valt te leren voor een huurder? Lees alle bepalingen van je huurcontract en vraag toestemming aan de verhuurder als dit volgens het contract nodig is.

Nieuwsbericht 1

COLUMN in wijkkrant Nijmegen Oost  geschreven door mr. Michaëla B.M. Kaaij  uitgave december 2015

-Barmhartigheid-

De kerstdagen naderen en ik blik terug. Sommige zaken en cliënten stellen mijn ‘afstandelijke betrokkenheid’ als advocaat en mediator op de proef.

Zo hoorde ik herinneringen van klagers die ten tijde van hun minderjarigheid slachtoffers waren van seksueel misbruik binnen de Rooms Katholieke Kerk en nog steeds de gevolgen hiervan ervaren. Deze slachtoffers stond ik bij in een herstelbemiddelingstraject of bij de betreffende Klachtencommissie.

De slachtoffers kunnen eindelijk hun geheim vertellen na jarenlang zwijgen. De slachtoffers zijn bang om niet geloofd te worden, want hun ouders geloofden hen als kind ook al niet. De slachtoffers voelen zich schuldig en schamen zich. De slachtoffers zien hun relaties stranden wegens angst voor intimiteit, want wie kan je vertrouwen. Deze slachtoffers lijden nog steeds.

Het is extra schrijnend voor een slachtoffer als de juridisering de overhand gaat krijgen in een zaak waarbij het seksueel misbruik zelf vaststaat maar de kerkelijke gezagsdragers naar elkaar verwijzen om te ontkomen aan hun verantwoordelijkheid. Het was dan ook frappant dat ik juist op dinsdag 7 december 2015 op weg naar de zitting in deze zaak bij de Klachtencommissie op de autoradio hoorde dat de Paus die dag het Jubeljaar van Barmhartigheid opende.

Barmhartigheid werd wel getoond in een ingewikkeld herstelbemiddelingstraject eerder in het jaar, waarbij het slachtoffer met een meervoudige persoonlijkheidsstoornis uiteindelijk gehoor vond bij de vertegenwoordiger van het kerkelijk gezag, die vanuit het diepst van zijn hart spijt betuigde dat dit seksueel misbruik heeft kunnen gebeuren en zijn excuses aan het slachtoffer aanbood. Deze zaak had anders kunnen uitpakken als het juridische traject volledig was gevolgd.

Soms gaat genade voor recht.